ضریب زبری لوله های موجدار با منافذ جانبی که در مراجع ارایه می شود (ضریب زبری اسمی) معمولا برای جریان یکنواخت کاملا متلاطم و از نظر هیدرولیکی زبر صادق است. در حالی که جریان در داخل لوله ها از نوع متغیر مکانی و متلاطم زبر یا بینابین می باشد. در جریان متغیر مکانی نحوه ورود جت های کوچک آب از منافذ جدار لوله به درون لوله علاوه بر بر هم زدن توزیع یکنواخت سرعت در مقاطع عرضی به صورت عامل بازدارنده جریان نیز عمل می نماید. عامل اول ضرورت کاربرد ضریب تصحیح توزیع سرعت را، در روابط حاکم ایجاب می کند. عامل دوم هم می تواند ضریب زبری اسمی لوله را به مقدار قابل توجهی افزایش دهد. در این تحقیق عوامل یاد شده با ایجاد یک مجموعه آزمایشگاهی بررسی شد. همچنین با استفاده از روابط حاکم بر جریان متغیر مکانی با افزایش بده در لوله ها، پروفیل های محاسبه شده و مشاهد شده سطح آب مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج نشان داد که استفاده از ضرایب زبری اسمی لوله ها و فرض توزیع یکنواخت سرعت در مقاطع عرضی به پروفیل هایی منجر می شود که اختلاف قابل ملاحظه ای با مشاهدات آزمایشگاهی دارد. اما با تعدیل ضریب زبری و به کار بردن ضریب تصحیح توزیع سرعت انطباق خوبی بین داده های آزمایشگاهی و نتایج عددی حاصل می شود. درنتیجه براساس ضرایب محاسبه شده زبری و تصحیح اندازه حرکت مقادیر متوسط پیشنهاد شد.

هدف این تحقیق شبیه سازی عملکرد، سیستم کنترل بردار تراست با استفاده ازنازل های دارای دو گلوگاه می باشد. هندسه نازل با ابعاد مشخص و جریان مافوق صوت تراکم پذیر با سه مدل آشفتگی مختلف و نسبت فشار معین شبیه سازی شده است. نتایج نشان می دهند که مدل آشفتگی SST K-ω رفتار جریان درون نازل های دارای دو گلوگاه را به درستی پیش بینی می کند. پس از اعتبارسنجی حل عددی و مقایسه نتایج بدست آمده با نتایج تجربی موجود، تاثیر پارامترهای موثر، نظیر طول شیار ناحیه تزریق جریان ثانویه و درصد دبی جرمی ثانویه تزریق شده، بر عملکرد نازل و سیستم کنترل بردار تراست به کمک نازل های دارای دو گلوگاه مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است. بررسی نتایج عددی بدست آمده نشان می دهد که با کاهش طول شیار، زاویه برداردهی و بازدهی سیستم کنترل بردار تراست افزایش می یابد. به طوری که با کاهش طول شیار و با تزریق 7% دبی جرمی ثانویه، مقدار زاویه برداردهی نازل از 12 درجه به 20 درجه می رسد. با افزایش طول شیار تزریق جریان ثانویه، ضریب تخلیه و ضریب تراست نازل افزایش می یابد. برای نمونه با چهار برابر نمودن طول شیار مقدار ضریب تخلیه نازل حدود 10% افزایش می یابد.از طرفی کاهش طول شیار و افزایش دبی جرمی جریان ثانویه منجر به کاهش ضریب تخلیه و ضریب تراست نازل می شود.

از آنجا که مقدار قابل توجهی از بارندگی در حوضه های آبریز با کاربری کشاورزی صرف تبخیر- تعرق می گردد، بنابراین عامل مذکور نقش مهمی در بیلان آب و مدیریت منابع آب ایفا می نماید. بنابراین برآورد صحیح این مولفه بسیار حائز اهمیت است. الگوریتم توازن انرژی در سطح زمین (سبال) یکی از روش های برآورد تبخیر- تعرق واقعی می باشد که بر مبنای تکنیک سنجش از دور استوار است. در ساختار الگوریتم مذکور از شاخص ها و ضرایب تجربی مختلفی استفاده می شود که هر کدام در برآورد تبخیر- تعرق واقعی موثر می باشند. در این تحقیق تاثیر عدم قطعیت ناشی از مقادیر شاخص تعدیل خاک، پوشش گیاهی در قالب الگوریتم سبال، بر روی برآورد مقادیر تبخیر- تعرق واقعی در بخشی از حوضه ی آبریز نیشابور مورد بررسی قرار گرفت. به منظور تعیین مقدار بهینه ی شاخص مذکور از تصاویر ماهواره ای سنجنده ی مودیس در سال های 1392 و 1393 استفاده شد و تاثیر عدم قطعیت ناشی از مقادیر مختلف این شاخص بر روی برآورد مقادیر تبخیر- تعرق واقعی در سال 1393 مورد بررسی قرار گرفت. مقایسه ی مقادیر برآوردی تبخیر- تعرق و مقادیر اندازه گیری شده ی میکرولایسیمتری آن در پلیگون مورد بحث نشان داد که کم ترین و بیش ترین خطای برآورد تبخیر- تعرق به ترتیب به ازای مقدار (R2=0.99, RMSE=0.07) و یک (R2=0.12, RMSE=0.6) برای ضریب L در ساختار شاخص تعدیل خاک پوشش گیاهی به-دست آمد. هم چنین نتایج آزمون تی تست اختلاف معنی داری در سطح 95 درصد (p<0.05) بین مقادیر اندازه گیری و برآورد شده ی تبخیر- تعرق واقعی برای تمامی مقادیر ضریب L به جز مقدار 0.2 را نشان داد.

لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

راش (Fagus orientalis Lipsky) یکی از ارزشمندترین گونه های تجاری جنگل های هیرکانی است که 17/6 درصد سطح و 30 درصد حجم سرپای این جنگل ها را تشکیل می دهد. پژوهش پیش رو با هدف تعیین و به روز کردن ضریب شکل درختان راش در استان گلستان و اصلاح جدول حجم این گونه انجام شد. پس از جنگل گردشی، مطابق با لیست نشانه گذاری سال 1394-1393 اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان گلستان، 150 اصله راش در طبقات قطری مختلف (30 تا 135 سانتی متر) در محدوده پنج طرح جنگل داری لیوان، وطنا، کردکوی، شموشک و دکتر بهرام نیا به روش تصادفی انتخاب شدند. از هر درخت اطلاعات قطر برابر سینه (سانتی متر)، قطر در 0/1، 0/3، 0/5، 0/7 و 0/9 ارتفاع درخت و قطر ابتدا و انتهای قطعات 2 متری تا قطر 7/5 سانتی متری اندازه گیری و حجم دقیق و ضریب شکل های واقعی، مصنوعی، طبیعی و هوهنادل برای کلیه درختان محاسبه شدند. نتایج نشان داد که ضریب شکل راش با استفاده از فرمول های هوهنادل، طبیعی، مصنوعی و واقعی به ترتیب 0/502، 0/464، 0/407 و 0/454 بود. از نظر آماری تفاوت معنی داری در سطح اطمینان 95 درصد بین ضریب شکل واقعی، مصنوعی و طبیعی با هوهنادل وجود داشت، اما بین ضریب شکل طبیعی و واقعی تفاوت معنی داری وجود نداشت. همچنین، بین حجم واقعی و حجم به دست آمده از جدول تاریف در سطح اطمینان 95 درصد تفاوت معنی داری وجود داشت و بیشترین تفاوت بین حجم واقعی و حجم به دست آمده از جدول تاریف در طبقات قطری بالا بود. با توجه به نتایج این پژوهش، می توان نتیجه گیری کرد که برای تعیین ضریب شکل راش، ضریب شکل طبیعی می تواند مورد استفاده قرار گیرد.

تبخیر-تعرق گیاهان یکی از متغیرهای اصلی در محاسبه بیلان آب و انرژی سطح زمین محسوب می گردد. پارامترهای ورودی مورد نیاز برای محاسبه تبخیر-تعرق تابع تغییرات مکانی و زمانی است از طرفی بیشتر مدل های موجود جهت محاسبه این مولفه، غیر مکانی بوده و غالبا با استفاده از داده های نقطه ای و مقادیر توصیه شده برای پارامترهایی مانند ضریب گیاهی (Kc)، اقدام به برآورد تبخیر - تعرق گیاه اقدام می نمایند. هدف از این تحقیق بررسی کاربرد سری زمانی 16 روزه شاخص گیاهی NDVI از تصاویر سنجنده MODIS جهت محاسبه مقادیر تبخیر - تعرق واقعی گندم در طول دوره رشد در یک سطح وسیع (حوضه گرگانرود) با استفاده ترکیبی از اطلاعات ماهواره ای و زمینی بود. نتایج آماری حاصل از روش بکار رفته در این تحقیق نسبت به مدل پنمن-مانتیث-فائو نشان می دهد که استفاده از این روش دارای ریشه میانگین مربعات خطا (RMSE) 18 میلی متر، میانگین خطای مطلق (MAE) 16 میلی متر، میانگین خطا(ME) 1.1  - میلی متر و شاخص خطا (E) 91.1 درصد در کل فصل رشد گندم می باشد.